کوچینگ, افزایش عملکرد, روانشناسی مثبت

چگونه زمان خود را صرف مسائلی کنید که اهمیت بیشتری دارد؟

زمان

مانند بسیاری از افرادی که می‌شناسیم، اغلب احساس می‌کنیم ساعات کافی در روز وجود ندارد. کار کردن، تهیه غذای روزانه، تعمیرات خانه و قرارهای ظاهراً بی پایان بخش‌های زیادی از روزهای ما را اشغال می‌کنند و زمان کمی برای چیزهایی که برای ما مهم هستند باقی می‌گذارند. مانند پیاده‌روی در طبیعت، پروژه‌های خلاقانه و معاشرت با افرادی که دوستشان داریم. چگونه می‌توانیم این الگو را تغییر دهیم؟ 

این موضوع کتاب جدید دکتر کسی هولمز (Cassie Holmes)، با نام : ساعات شادتر است. هولمز، محقق و استاد دانشکده مدیریت اندرسون UCLA، گنجینه‌ای از ایده‌ها را در مورد چگونگی ارزیابی مجدد نحوه گذراندن وقت و اولویت بندی مواردی که باعث ایجاد یک زندگی شادتر و معنادارتر می‌شوند، ارائه می‌دهد.

اگرچه می‌توان گفت که این موضوع قبلاً مورد بررسی قرار گرفته است، اما هولمز کمی متفاوت‌تر از دیگران به آن می‌پردازد. اولاً، او تصور نمی‌کند که تنها راه برای احساس شلوغی کمتر، کنار گذاشتن مجموعه‌ای از فعالیت‌ها یا کاهش کار یا بازنشستگی است. در واقع، همانطور که هولمز خاطرنشان می‌کند، مشغول نبودن به اندازه کافی می‌تواند تأثیرات مشابهی با مشغله بیش از حد بر رفاه ما داشته باشد، زیرا می‌تواند باعث شود ما احساس بیکاری یا بی‌هدفی کنیم.

درعوض، او و محققین دیگر پژوهش کرده‌اند که چگونه شادی با زمان اختیاری مرتبط است. زمانی که ما آنچه را که باید انجام دهیم، انجام نمی‌دهیم، بلکه کاری را که می‌خواهیم انجام دهیم. به نظر می‌رسد اگر هدف ما شادمانی باشد، راه های بهتر و بدتری برای استفاده از زمان اختیاری وجود دارد. 

اکنون زمان خود را چگونه می گذرانیم

برای شروع، هولمز توصیه می‌کند که محاسبه دقیقی از نحوه گذراندن زمان خود انجام دهیم، تا بدانیم در حال حاضر در کجا از زمان اختیاری خود استفاده می‌کنیم تا بتوانیم انتخاب‌های بهتری داشته باشیم. بسیاری از ما احساس مبهمی داریم که در حال تلف کردن زمان برای تماشای تلویزیون، مرور رسانه‌‌های اجتماعی یا بازی هستیم، اما آیا متوجه می‌شویم که چقدر لذت یا حس معناداری از این فعالیت‌ها به دست می‌آوریم؟ بر اساس استدلال او، تنها اگر روزهای‌مان را تجزیه و تحلیل کنیم، می‌توانیم بفهمیم که چه چیزی ما را بیشتر خوشحال می‌کند و چه هنگام صرفاً وقت خود را پر می‌کنیم.

برای اکثر مردم، انجام چنین تمرینی باعث می‌شود متوجه شوند که بزرگترین منبع شادمانی و معنا در زندگی، روابط‌شان است. اما بسیاری از ما نسبت به این مورد بی‌اعتنا هستیم. حتی زمانی که افرادی که اهمیت بسیاری برای ما دارند را ملاقات می‌کنیم، به طور کامل حضور نداریم. اگر هنگام ملاقات با دوستان‌مان بیشتر مشغول تلفن همراه خود باشیم، یا وقتی فرزند خود را به مدرسه می‌بریم به کار فکر کنیم، زمان با ارزشی را که می‌توانستیم با آنها سپری کنیم و ارتباط عمیقی داشته باشیم، از دست می‌دهیم.

هولمز می‌نویسد: “خیلی راحت، برنامه رسانه اجتماعی را که در آن هستید ببندید و با یک دوست تماس بگیرید تا واقعاً صحبت کنید. یا وقتی وارد دفتر می‌شوید، یک گفتگوی واقعی با همکارتان درباره آنچه در زندگی‌تان می‌گذرد آغاز کنید. داشتن روابط قوی و احساس تعلق بسیار مهم است.

هولمز می‌داند که ما همیشه نمی‌توانیم کارهایی را که دوست داریم انجام دهیم. بسیاری از ما مجبوریم کار کنیم، کارهای خانه انجام دهیم، یا رفت و آمد داشته باشیم. که اغلب این فعالیت‌ها کمتر مورد علاقه ما هستند. اما می‌گوید ما می‌توانیم با «متصل کردن» فعالیت‌های کمتر خوشایند به فعالیت‌های دلپذیرتر، حتی از این چیزها بیشتر از آنچه انجام می‌دهیم لذت ببریم. به عنوان مثال، اگر یک مسیر طولانی به محل کار دارید، می‌توانید در راه به یک کتاب صوتی گوش دهید. یا در حین تا زدن لباس‌ها، می‌توانید با یک دوست روی بلندگوی تلفن صحبت کنید. انجام کارها به این روش می‌‍‌تواند باعث گذران سریع‌تر زمان شود و زندگی را شادتر کند.

منتظر سپری شدن ساعت‌های کاری خود در هفته نباشید. هولمز می‌گوید: این زمان زندگی شماست و شما نباید اجازه دهید که بیهوده صرف شود. با کمی تلاش، می‌توانید این زمان را از یک زمان به درد نخور و غیر قابل تحمل به یک عمل لذت‌بخش تبدیل کنید.

 وقتی نوبت به شغل شما می‌رسد، احتمالاً نمی‌توانید همان فعالیت‌ها را در روز کاری خود بگنجانید. اما همچنان می‌توانید شادمانی خود را در محل کار افزایش دهید. با القای چرایی و حس هدفمندی (دلیل انجام این کار)، ایجاد لحظات غرقگی در کار (درگیری عمیق و بدون مزاحمت با کارتان، جایی که زمان را از دست می‌دهید)، یا ساختن ارتباط قوی‌تر با همکاران. هر یک از این موارد کار را لذت‌بخش‌تر می‌کند و ممکن است شما را نیز بهره‌ورتر کند.

بیشتر بخوانید: با خودتان ملاقات کنید تا با “چرایی” خود ارتباط بگیرید

البته هیچکس بیش از 24 ساعت در روز فرصت ندارد. اما هولمز چند فعالیت دیگر را  پیشنهاد می‌کند. در واقع این فعالیت‌ها می‌توانند باعث شوند که احساس کنیم وقت بیشتری داریم و باعث می‌شوند استرس کمتری داشته باشیم. به عنوان مثال، استفاده از زمان برای انجام کارهای کوچک نیک و خیر یا به دست آوردن احترام، باعث می‌شود که ما بیشتر احساس غنی بودن کنیم تا فقیر بودن.

هولمز توصیه می‌کند که این تمرین‌ها و همچنین ورزش منظم را به زندگی روزمره‌مان اضافه کنیم تا روحیه‌مان را تقویت کنیم و به کمک آن، کمتر  با عجله زندگی کنیم. البته، این به این معنی است که برای آن‌ها وقت بگذاریم حتی زمانی که فکر می‌کنیم سرمان شلوغ است.

چگونه طعم اوقات خوش را بچشیم

هولمز توصیه می‌کند از کارهایی که از انجام آن‌ها لذت بیشتری می‌بریم بیشتر بهره‌مند شویم. اما ابتدا باید مفهوم سازگاری لذت‌گرا را درک کنید، جایی که حتی چیزهایی که شما را فوق‌العاده خوشحال می‌کنند می‌توانند با گذشت زمان جذابیت خود را از دست بدهند.

به گفته‌ی هولمز، کارهایی از قبیل گوش دادن به آهنگ مورد علاقه یا رفتن به رستوران مورد علاقه‌تان، برنامه‌ریزی یک قرار عاشقانه با شریک عاطفی‌تان را اگر به طور مکرر و بدون وقفه و تغییر انجام دهید می‌توانند برایتان عادی و قدیمی شوند. بهتر است در انجام این کارها تغییراتی ایجاد کنید تا کماکان برای شما خوشایند بمانند.

سازگاری لذت‌گرا به این دلیل اتفاق می‌افتد که وقتی همان اتفاق خوب دوباره و دوباره تکرار می‌شود، دیگر متوجه لذت آن نمی‌شویم. هولمز می گوید، با این حال، تغییر باعث می‌شود که مکث کنیم و توجه کنیم.

یکی از راه‌های مورد علاقه هولمز برای افزایش شادی این است که با روزهای آخر هفته مانند تعطیلات رفتار کنید، یعنی آن را با کارهای خانگی یا سایر فعالیت های «بایدی» پر نکنید. با تبدیل تعطیلات آخر هفته به زمانی خاص، می‌توانید شادمانی بیشتری را تجربه کنید و با بازگشت به روزهای هفته احساس شادابی بیشتری کنید. او همچنین برخی از شیوه‌های نیک‌زیستی آزموده شده و واقعی را توصیه می‌کند، مانند نگه‌داشتن یک دفتر خاطرات سپاس‌گزاری یا نوشتن نامه‌های قدردانی.

بیشتر بخوانید: نیک زیستی روانشناختی چیست و چرا پرورش آن مهم است؟

اگر چه خود نویسنده اهل مدیتیشن نیست اما فواید ذهن‌آگاهی را می‌داند و شیوه‌های جایگزین برای حضور در لحظه و گذراندن زمانی در طبیعت را همیشه توصیه می‌کند. او می‌گوید: “به نظر می‌رسد که صرفاً قدم گذاشتن در فضای باز و رفتن به سمت یک آسمان باز بالای سر، منبع مشترک نیک‌زیستی است.”

هولمز با کنار هم قرار دادن همه این‌ها در انتهای کتاب، شرایطی را ایجاد می‌کند که روزهای‌مان را مانند یک هنرمند بسازد. او توصیه می‌کند یک برنامه هفتگی از کارهایی که باید انجام دهید بنویسید، سپس زمان‌هایی را برای انجام کارهایی که زندگی‌تان را پر از معنا می‌کند و شما را شادتر می‌کند در نظر بگیرید. مانند گذراندن وقت با دوستان، فعالیت‌هایی که هدف شما را برآورده می‌کنند، زمانی برای تأمل، زمانی در طبیعت یا زمان انجام ندادن هیچ کاری به جز رویاپردازی.

او همچنین پیشنهاد می‌کند در حالی که این زمان را سپری می‌کنید، آن را به «منطقه بدون تلفن» تبدیل کنید تا حواس‌تان پرت نشود و بتوانید بیشتر از آن بهره ببرید. همچنین اگر کارهایی وجود دارد که از انجام دادن آن‌ها متنفرید اما مجبورید انجام دهید، آنها را با چیزی که از آن لذت می برید ترکیب کنید.

شاید خواندن این کتاب شما را تشویق کند که روزهای خود را نیز شادتر سپری کنید. به هر حال، همانطور که نویسنده آنی دیلارد نوشته است، “این که ما روزها را چگونه می‌گذرانیم، طبیعتاً نشان می‌دهد زندگی خود را چگونه می‌گذرانیم.”

5/5 - (1 امتیاز)

مطالب مرتبط

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *